प्रभु पिता आपल्या मुलांना भेटण्यासाठी येत आहेत.

एका स्नेहाळू पित्याची सर्वात मोठी इच्छा ही असते की, त्यानें नेहमी आपल्या मुलांसोबत राहावे, त्यांच्यावर प्रेम करावे आणि त्यांचे प्रेम प्राप्त करावे. हीच प्रत्यक्षात प्रभु पित्याची सर्वात मोठी इच्छा आहे (यिर्मया ३:१९). याच उद्देशाने प्रभु पित्याने आपल्या मुलांना जन्म दिला आणि त्यांना देह, मन व आत्म्यासह स्वतंत्र व्यक्ती म्हणून निर्माण केले.

परंतु ज्यावेळी मनुष्याने पाप केले, तेव्हा तो प्रभुच्या महिमेस अयोग्य ठरला (रोमकरांस ३:२३). मनुष्य अशा स्थितीत पडला की, जर तो प्रभु पित्याच्या समोर गेला, तर तो मरेल. आपल्या अवज्ञेमुळे प्रभु पित्याला आपल्या मुलांसोबत राहण्याची इच्छा पुढे ढकलावी लागली. त्यांची प्रतीक्षा आजही तशीच आहे.

तथापि, प्रभु पित्याने जाहीर केले आहे की तो आपल्या मुलांना भेटण्यासाठी येणार आहे (आमोस ४:१२). प्रभुच्या मुलांचे सर्वात मोठे कर्तव्य म्हणजे आपल्या पित्याची वाट पाहणे. खरेतर, प्रभु त्या लोकांसाठी कार्य करीत आहे जे त्याची वाट पाहतात (यशया ६४:४). ज्यांच्यावर प्रभुची कृपा आहे, त्यांचे एक लक्षण म्हणजे ते प्रभु पित्याची वाट पाहतील (तीतुस २:११–१३). आपण आपल्या अंतःकरणातील सर्व मूर्तींपासून फिरून, सर्व पापांचा त्याग करून शुद्ध व्हावे आणि मग प्रभुची वाट पाहावी. प्रभु पिता आपल्या मुलांना सर्व बंधनांपासून वेगळे करीत आहेत, जेणेकरून तो त्यांना पूर्णपणे आपले करू शकेल.

ज्या दिवशी प्रभु पिता पृथ्वीवर येतील, तो दिवस प्रभुच्या मुलांसाठी अत्यंत आनंदाचा असेल; पण पृथ्वीवर राहणाऱ्यांसाठी तो एक भयानक दिवस असेल. त्या दिवशी पृथ्वीवरील लोकांचे गुडघे थरथर कापतील, त्यांची हृदये मूर्च्छित होतील आणि त्यांचे मन विदीर्ण होईल. तो दिवस असा असेल की पृथ्वी जळून जाईल, आकाश अग्नीत विलीन होईल आणि तत्त्वे वितळून जातील (२ पेत्र ३:१०–१२). ज्या दिवशी प्रभु येतील, त्या दिवशी पाप्यांना शिक्षा दिली जाईल आणि प्रभुचा कोप त्या सर्वांवर ओसंडून वाहील ज्यांनी त्यांचा विरोध केला होता.

गेल्या २००० वर्षांपासून प्रभुच्या लोकांनी “हे आमच्या पित्या” या प्रार्थनेत प्रभुचे राज्य येऊ दे, अशी प्रार्थना केली आहे; पण सामर्थ्यासह येणाऱ्या त्या राज्याविषयी किंवा त्याचा प्रभु पित्याच्या आगमनाशी असलेल्या संबंधाविषयी कोणालाही शिकवले गेले नाही. सामर्थ्यासह येणारे प्रभुचे राज्य हे असे राज्य आहे जे प्रभु पित्याच्या आगमनाच्या वेळी अस्तित्वात येते. या प्रार्थनेचा अर्थ काय आहे — “जशी स्वर्गात तशी पृथ्वीवरही तुझी इच्छा पूर्ण होवो”? येशू ख्रिस्ताने ही प्रार्थना का शिकवली?

जेव्हा येशू ख्रिस्त शेवटच्या काळात स्वतःला महिमेसह प्रकट करतील, तेव्हा ही पृथ्वी स्वर्गासारखी होईल. त्यांची इच्छा आहे की जेव्हा ते या पृथ्वीवर परत येतील, तेव्हा येथे असे एक राज्यघटनात्मक व्यवस्थापन असावे ज्यात प्रभुची इच्छा पूर्णपणे पाळली जाईल. अशी व्यवस्था स्थापन झाल्याशिवाय प्रभु पिता आपल्या मुलांना भेटण्यासाठी येणार नाहीत. येशू ख्रिस्ताने आपल्याला आपल्या स्वर्गीय पित्याप्रमाणे परिपूर्ण होण्यास सांगितले आहे (मत्तय ५:४८).

परंतु आज चर्च किंवा प्रभुचे लोक हे विश्वास ठेवत नाहीत की प्रभु पिता येत आहेत. ते या सत्याला स्वीकारतच नाहीत. या चर्चमध्ये कोणालाही प्रभु पित्याला भेटण्यासाठी तयार होण्यास सांगितले जात नाही. तथापि, प्रभुवचन वचन देते की जो कोणी प्रभु पित्याचा (आणि इम्मानुएलचाही) आहे, तो कधीही नष्ट होणार नाही (योहान १०:२८). म्हणून, प्रभुचा खरा कोणताही मुलगा आपल्या पित्याला भेटण्यासाठी तयार होण्यात अपयशी ठरणार नाही.

प्रभुच्या अनेक वचनांमधून हे सिद्ध होते की प्रभु पिता पृथ्वीवर येणार आहेत.

(i) आमोस ४:१२ — म्हणून, हे इस्राएला, मी तुझ्याशी असे वागणार आहे; आणि कारण मी तुझ्याशी असे वागणार आहे, म्हणून, हे इस्राएला, आपल्या देवाला भेटण्यासाठी तयार हो!

ही भविष्यवाणी अद्याप पूर्ण झालेली नाही. अप्राप्य प्रकाशात, अनंत महिमेत व परिशुद्धतेत वास करणाऱ्या प्रभु पित्याचे आगमन पापी मनुष्याला अजिबात सहन होणारे नाही (१ तीमथ्य ६:१६). जेव्हा प्रभु पित्याचे तेजस्वी प्रकाश होरेब पर्वतावर प्रकट झाले, तेव्हा इस्राएलचे लोक भीतीने थरथर कापू लागले (निर्गम १९:१६–१९). त्यांनी ओरडून सांगितले की जर प्रभु त्यांच्याशी बोलले, तर ते मरतील, आणि त्यांनी विनंती केली की फक्त मोशेच त्यांच्याशी बोलेल (निर्गम २०:१९). तरीही, सर्वशक्तिमान प्रभु आपल्या मुलांना त्यांना भेटण्यासाठी तयार होण्याची आज्ञा देतात.

प्रभु पिता अद्याप आपल्या लोकांना त्यांच्या पापांसाठी शिक्षा देण्यासाठी आलेले नाहीत — बहुतेक चर्च असे शिकवतात की प्रभु पित्याने आपला पुत्र येशू ख्रिस्ताला पाठवून आपल्या लोकांना भेट दिली. परंतु २००० वर्षांपूर्वी येशू ख्रिस्त लोकांना शिक्षा देण्यासाठी नव्हे, तर त्यांच्यासाठी आपले जीवन अर्पण करण्यासाठी या पृथ्वीवर आले होते (मत्तय २०:२८). मनुष्याचा पुत्र इस्राएलच्या हरवलेल्या मुलांना शोधण्यासाठी व त्यांना वाचवण्यासाठी आला होता (लूक १९:१०). त्यांनी अनेकांच्या उद्धारासाठी आपले जीवन दिले (मार्क १०:४५). जर त्यांनी लोकांना त्यांच्या पापांसाठी शिक्षा दिली असती, तर आज एकही मनुष्य जिवंत राहिला नसता.

(ii) निर्गम ३२:३४ — आता तूं जा, आणि लोकांना त्या स्थानी घेऊन जा ज्याविषयी मी तुला सांगितले आहे; पाहा, माझा दूत तुझ्यापुढे चालेल. तरी ज्या दिवशी मी झडती घेईन, त्या दिवशी मी त्यांच्या पापांबद्दल  त्यांचा समाचार घेईन.

परंतु प्रभुच्या दिवशी, जेव्हा प्रभु पिता येतील, तेव्हा ते पाप्यांना शिक्षा देतील आणि सैतानाच्या आधिपत्याखाली असलेली पृथ्वी व त्यातील सर्व काही नष्ट करतील (यशया १३:९; २ पेत्र ३:१०–१२).

(iii) स्तोत्र २१:९ — तुझा हात सर्व शत्रूंवर प्रहार करील; तुझा उजवा हात सर्व विद्रोह्यांना दमन करील.

प्रभु पिता आपल्या कोपात त्यांना गिळून टाकतील, आणि अग्नी त्यांना भस्म करील.

जेव्हा प्रभु पिता येतील, तेव्हा ते सर्व दुष्कर्म करणाऱ्यांना नष्ट करतील आणि आपली दैवी न्यायनीती पूर्ण करतील.

(iv) बेन सिरा १६:१८ — पाहा, स्वर्ग, सर्वोच्च स्वर्ग, अधोलोक आणि पृथ्वी — त्याच्या दर्शनाने थरथर कापतात!

पृथ्वी प्रभु पित्याच्या आगमनाला सहन करू शकणार नाही आणि झोपडीसारखी डगमगेल (यशया २४:२०). पाहा, तो दिवस येत आहे!

(v) यिर्मया २७:२१–२२ — प्रभुच्या मंदिरात, यहूदा राजगृहांत आणि यरुशलेममध्ये उरलेल्या वस्तूंविषयी सेनाधीश प्रभु, इस्राएलचा देव असे म्हणतो: “त्या बाबेलमध्ये नेल्या जातील आणि ज्या दिवशी मी त्यांच्यावर पुन्हा कृपादृष्टी करीन तो दिवस येईपर्यंत तिथेच राहतील.” ही प्रभुची वाणी आहे. “त्यानंतर मी त्या परत आणीन आणि पुन्हा याच ठिकाणी ठेवीन.”

हे सर्व अजून प्रभुच्या मंदिरात पुन्हा स्थापन झालेले नाही. ही भविष्यवाणी प्रभु पित्याच्या भेटीच्या दिवशी पूर्ण होणार आहे.

(vi) २ पेत्र ३:११–१२ — जेव्हा या सर्व गोष्टी अशा प्रकारे नष्ट होणार आहेत, तेव्हा तुम्ही किती परिशुद्ध आणि भक्तिमय जीवन जगणारे असले पाहिजे! प्रभुच्या दिवसाची वाट पाहा आणि तो दिवस लवकर यावा यासाठी प्रयत्न करा; त्या दिवशी आकाश जळून नष्ट होईल आणि मूलतत्त्वे अग्नीत वितळतील.

प्रभुच्या अनेक वचनांमध्ये प्रभु पित्याच्या येणाऱ्या त्या दिवसाबद्दल साक्ष दिली आहे (यशया १३:६, यहेज्केल ३०:३, योएल २:१–२, आमोस ५:१८, सफन्या १:१४, जखऱ्या १४:१, १ थेस्सलनीक ५:२, २ पेत्र ३:१०–१२).

प्रभुचा दिवस तो दिवस आहे, जेव्हा दैवी न्याय त्याच्या पुत्रामार्फत पूर्ण होईल. त्या वेळी पृथ्वीवरील सर्व रहिवासी भय व घबराटीने स्तब्ध होतील की आता काय होणार आहे. परंतु हा दिवस प्रभुच्या लेकरांच्या मुक्तीचाही दिवस असल्यामुळे, ती आपली मस्तके उंच करून उभी राहतील (लूक २१:२६–२८). सियोनमध्ये युगाच्या अंताबद्दल शिकवण देऊन लोकांना घाबरवले जाते असा आरोप करणाऱ्या कॅथोलिक चर्चने लूक २१:२६–२८ मध्ये उल्लेख केलेल्या “पृथ्वीवरील रहिवासी” आणि “तुम्ही” यांच्यातील फरक समजून घेतलेला नाही. हे चर्चचे विद्वान इतके आंधळे आणि हट्टी झाले आहेत की त्यांनी २ पेत्र ३:१०–१२ मधील परिशुद्ध आत्म्याच्या शिकवणीकडे दुर्लक्ष केले आहे, जी सांगते: प्रभुचा तो दिवस लवकर यावा यासाठी प्रयत्न करा, ज्यादिवशी पृथ्वी आणि तिच्यातील सर्व काही नष्ट होईल.

(vii) १ करिंथकर १३:१२ — आत्ता आपण आरशात अस्पष्ट पाहतो; पण तेव्हा समोरासमोर पाहू. आत्ता मला अंशतःच ज्ञान आहे; पण तेव्हा मला पूर्ण ज्ञान होईल, जसे मी पूर्णपणे ओळखला गेलो आहे.

जेव्हा प्रभु पिता येतील, तेव्हा आपण, प्रभुची मुले, त्यांना समोरासमोर पाहू आणि ओळखू. हे प्रभुचे विश्वासार्ह वचन आहे.

(viii) १ योहान ३:२ — पाहा, पित्याने आपल्यावर किती महान प्रेम केले आहे! आपल्याला देवाची मुले म्हणतात — आणि आपण खरोखरच तसे आहोत. जग आपल्याला ओळखत नाही, कारण त्याने त्याला ओळखले नाही. प्रिय बंधूंनो, आता आपण देवाची मुले आहोत; पण आपण काय होऊ हे अजून प्रकट झालेले नाही. आपल्याला एवढे माहीत आहे की, जेव्हा तो प्रकट होईल, तेव्हा आपण त्याच्यासारखे होऊ; कारण आपण त्याला जसा तो आहे तसाच पाहू.

प्रभु पित्याने प्रभुच्या लेकरांना आश्वासन दिले आहे की तो येईल आणि येताना त्यांना स्वतःसारखे करील.

(ix) तीतुस २:१३ — कारण देवाची कृपा प्रकट झाली आहे, जी सर्व लोकांसाठी तारण आणते. ती आपल्याला अधार्मिकता व सांसारिक वासनांचा त्याग करण्यास शिकवते आणि या वर्तमान युगात संयमी, न्यायी व भक्तिमय जीवन जगण्यास शिकवते, आणि आपण धन्य आशा व आपल्या महान देव आणि तारणारा येशू ख्रिस्त यांच्या महिमेच्या प्रकट होण्याची वाट पाहतो.

ज्यांच्यात दैवी कृपा आहे, त्यांची हीच आशा असेल. प्रभुच्या लेकरांची आशा तेव्हा पूर्ण होईल, जेव्हा प्रभु पिता आणि प्रभु पुत्र येतील.

(x) मत्तय २१:४०–४१ — “मग जेव्हा द्राक्षमळ्याचा मालक येईल, तेव्हा तो त्या माळ्यांचे काय करील?” ते त्याला म्हणाले, “तो त्या दुष्टांना भयंकर रीतीने ठार करील आणि द्राक्षमळा अशा दुसऱ्या मळेकऱ्यांना देईल, जे योग्य वेळी त्याला फळ देतील.”

चर्चला प्रभुच्या राज्याच्या उभारणीचे कार्य सोपवले गेले होते (मत्तय २८:१९–२०). परंतु त्यांनी अपेक्षित फळे दिली नाहीत; म्हणून प्रभुचे राज्य फळ देणाऱ्या दुसऱ्या कळपाला देण्यात आले. सेनाधीश प्रभुचा द्राक्षमळा म्हणजे इस्राएलचे घराणे आहे (यशया ५:७). येशू ख्रिस्त हा खरा द्राक्षवेल आहे आणि प्रभु पिता द्राक्षमळ्याचा मालक आहे (योहान १५:१). फळकापणीचा काळ म्हणजे युगाचा अंत आहे (मत्तय १३:३७–४०). योहान बाप्तिस्म्यानंतरच प्रभुच्या राज्याची घोषणा सुरू झाली (लूक १६:१६). त्याआधी प्रभु पित्याने कोणालाही प्रभुचे राज्य उभारण्याचे कार्य दिले नव्हते. म्हणून ज्यांनी कोनशिला — म्हणजे येशू ख्रिस्त (इफिसकर २:१९–२२) — नाकारली आहे, ते २००० वर्षांपूर्वीचे यहूदी याजक नाहीत, तर आजचे याजक व चर्च अधिकारी आहेत. कारण चर्च अधिकाऱ्यांनी प्रभुचे घर बांधले नाही आणि येशू ख्रिस्त (एकमेव तारणारा व त्याचे वचन) नाकारले, ज्याला प्रभु पित्याने कोनशिला म्हणून नेमले आहे (मत्तय २१:४४, रोमकर ९:३३).

म्हणून प्रभु पिता फळ देणाऱ्यांना प्रभुचे राज्य देण्यासाठी येत आहे (मत्तय २१:४३).

(xi) दानिएल ७:२१–२२ — मी पाहिले की तो शिंग परिशुद्ध लोकांशी युद्ध करत होता आणि त्यांच्यावर विजय मिळवत होता, जोपर्यंत प्राचीन पुरुष आला नाही; नंतर सर्वश्रेष्ठाच्या परिशुद्ध लोकांसाठी न्याय झाला, आणि तो काळ आला की परिशुद्ध लोकांनी राज्याचा अधिकार घेतला.

परिशुद्ध शास्त्रात प्रभु पित्याला “प्राचीन पुरुष” असे म्हटले आहे. तो आरंभापासून आहे आणि अनंत आहे. प्रभु पित्याने राज्य एका लहान कळपाला द्यायचे ठरवले (लूक १२:३२). हे राज्य त्याच्या ज्येष्ठ पुत्र इम्मानुएलला दिले गेले (लूक २२:२८–३०, दानिएल ७:१३–१४, कलस्सैकर १:१५–१६). इम्मानुएलने हे राज्य आपल्या भावांनाही दिले आहे (लूक २२:२९–३०). याचाच अर्थ ख्रिस्ताबरोबरचे सहवारस होणे होय (रोमकर ८:१५–१७). ख्रिस्तविरोधी या कळपाविरुद्ध — म्हणजे प्रभुच्या परिशुद्ध लोकांविरुद्ध — युद्ध करील (लूक २:२३).
परंतु विनाशाचा मनुष्य इम्मानुएलच्या पुनरागमनाच्या तेजाने नष्ट केला जाईल (२ थेस्सलनीक २:७–८).

(xii) मत्तय १०:३२–३३ — “म्हणून जो कोणी माणसांसमोर मला पत्करील, त्याला मीही आपल्या स्वर्गातील पित्यासमोर पत्करीन ; पण जो कोणी माणसांसमोर मला नाकारील, त्याला मीही आपल्या स्वर्गातील पित्यासमोर नाकारीन.”

इम्मानुएल, मनुष्यपुत्र, प्रभु पित्याच्या महिमेसह आणि त्याच्या देवदूतांसह प्रकट होणार आहे (मत्तय १६:२७). तेव्हा प्रभुच्या उपस्थितीत तो आपले लोक स्वीकारेल आणि शैतानाचे असलेले लोक नाकारील. याचा अर्थ असा की प्रभु पिता देखील येणार आहेत.

प्रकटीकरण ३:५ जो विजय मिळवितो तो अशा रितीने शुभ्र वस्त्रे परिधान केलेला होईल; मी जीवनाच्या पुस्तकांतून त्याचे नाव खोडणारच नाही; आणि माझ्या पित्यासमोर व त्याच्या दूतांसमोर मी त्याचे नाव पत्करीन.