येशू ख्रिस्त: काल आणि आज

दोन हजार वर्षांपूर्वी या पृथ्वीवर होऊन गेलेले येशू ख्रिस्त हे असे ऐतिहासिक व्यक्तिमत्त्व आहेत, ज्यांनी जागतिक इतिहास आणि मानवी जीवनावर सर्वाधिक प्रभाव टाकला. जगामध्ये येशू ख्रिस्ताविषयी अनेक मते आणि शिकवणी प्रचलित झाल्या आहेत. तथापि, बायबल आपल्याला आठवण करून देते की, पुत्र खरोखर कोण आहे हे केवळ देव पित्यालाच माहीत आहे आणि जर एखाद्या व्यक्तीला येशू ख्रिस्ताला खऱ्या अर्थाने ओळखायचे असेल, तर देव पित्याने त्याला आपला पुत्र प्रकट केला पाहिजे (मत्तय १६:१५-१७). केवळ ज्यांना पिता आकर्षित करतो, तेच पुत्र येशू ख्रिस्ताकडे येऊ शकतात (लूक १०:२२, योहान ६:४४). देवाचे वचन आपल्याला आठवण करून देते की, सार्वकालिक जीवन प्राप्त करण्यासाठी येशू ख्रिस्ताचे खरे ज्ञान आवश्यक आहे आणि म्हणूनच, केवळ ज्यांच्यासाठी ते नेमलेले आहे, तेच येशू ख्रिस्ताचे संपूर्ण ज्ञान प्राप्त करू शकतात (योहान १७:३).

या लेखात येशू ख्रिस्ताविषयी जे काही लिहिले आहे, ते परिशुद्ध बायबलच्या ७३ पुस्तकांमध्ये लिहिलेल्या देवाच्या वचनावर आधारित आहे. हा लेख लौकिक ज्ञानावर किंवा कोणत्याही मानवी तत्त्वज्ञान किंवा विचारावर आधारित नाही. उलट, तो पूर्णपणे श्रद्धेतून आणि दैवी ज्ञानातून मिळणाऱ्या ज्ञानावर आधारित आहे.

देवाने या पृथ्वीवर ३५०० वर्षांपूर्वी होऊन गेलेल्या मोशे या पहिल्या संदेष्ट्यापासून ते योहान बाप्तिस्मा देणाऱ्यापर्यंत, आपल्या सर्व संदेष्ट्यांद्वारे आपला पुत्र येशू ख्रिस्ताविषयीच्या भविष्यवाण्या दिल्या. परंतु यापैकी केवळ सुमारे १५% भविष्यवाण्या येशू ख्रिस्तामध्ये पूर्ण झाल्या, जेव्हा तो २००० वर्षांपूर्वी पहिल्यांदा आला होता. तथापि, येशू ख्रिस्ताने घोषित केले की, मोशेच्या नियमशास्त्रात, संदेष्ट्यांच्या लेखनांमध्ये आणि स्तोत्रांमध्ये त्याच्याविषयी लिहिलेल्या सर्व भविष्यवाण्या पूर्ण झाल्याच पाहिजेत (लूक २४:४४). 

जर कोणी मागे वळून पाहिले, तर त्याला येशू ख्रिस्त दिसेल, जो वधस्तंभावर मरण पावला, पुनरुत्थित झाला आणि स्वर्गात गेला, आणि अशा प्रकारे त्याने त्या भविष्यवाण्यांपैकी केवळ १५% पूर्ण केल्या. आधीच पूर्ण झालेल्या भविष्यवाण्यांना धरून, हा लेख येशू ख्रिस्ताकडे पाहतो, जो उर्वरित ८५% भविष्यवाण्या पूर्ण करण्यासाठी येणार आहे. येशू ख्रिस्ताच्या गौरवशाली प्रकटीकरणाद्वारे, सर्व भविष्यवाण्या १००% त्याच्यामध्ये पूर्ण होतील.

या लेखात येशू ख्रिस्त आणि इम्मानुएल ही नावे वापरली आहेत. ही नावे दोन वेगवेगळ्या व्यक्तींना दर्शवत नाहीत. दुसरीकडे, ते एकाच व्यक्तीला, म्हणजेच देवाच्या एकुलत्या एक पुत्राला सूचित करतात. येशू ख्रिस्त हे नाव देवाच्या पुत्राला त्याच्या पहिल्या आगमनाच्या वेळी दिले गेले होते, तर इम्मानुएल हे नाव त्याच्या पित्याने त्याला सर्वकाळासाठी दिले आहे.

येशू ख्रिस्त कोण आहे?

२००० वर्षांपूर्वी या पृथ्वीवर मनुष्य म्हणून जन्म घेण्यापूर्वी येशू ख्रिस्त कोण होता? तर, बायबल याचे उत्तर देते. येशू ख्रिस्त हा देवाचा पुत्र आहे, एकमेव सत्य देवाचा ज्येष्ठ पुत्र; तो देवाच्या अस्तित्वाची हुबेहूब प्रतिकृती आहे; सर्व गोष्टी येशू ख्रिस्तामध्ये, येशू ख्रिस्ताद्वारे आणि येशू ख्रिस्तासाठी निर्माण केल्या गेल्या (इब्री १:२-३, कलस्सै १:१५-१६). बायबल साक्ष देते की देवाचा पुत्र तो प्रकाश आहे ज्यावर अंधार मात करू शकत नाही आणि तोच संपूर्ण सृष्टीला टिकवून ठेवणारा आहे (योहान १:१-५, २ पेत्र ३:१-७). मनुष्यरूप धारण केलेले येशू ख्रिस्त हेच देव आणि मानव यांच्यातील एकमेव मध्यस्थ आहेत (१ तीमथ्य २:१५).

येशू ख्रिस्त २००० वर्षांपूर्वी या पृथ्वीवर का आले?

देवाचे वचन साक्ष देते की, देवाने आपल्या मुलांना स्वतःसारखेच अमर, अविनाशी, सामर्थ्यवान आणि गौरवशाली निर्माण केले आणि त्यांना सर्व सृष्टीवर सत्ता दिली (उत्पत्ति १:२६-२८, ज्ञानग्रंथ २:२३, ज्ञानग्रंथ १:१३-१४, बेन सिरा १७:३-४). परंतु देवाच्या सत्य वचनाने निर्माण झालेल्या पहिल्या माता-पित्यांनी सैतानाकडून खोटेपणा स्वीकारला (देवाच्या वचनाच्या विरुद्ध असलेली कोणतीही गोष्ट म्हणजे खोटेपणा) आणि पाप केले व रोग ,म्हातारपण आणि मृत्यूचे गुलाम झाले (उत्पत्ति २:१-१९). देवाची सर्व मुले जी या पृथ्वीवर मानव म्हणून जन्माला येणार होती ती आदामात जमा झाली (प्रेषितांची कृत्ये १७:२६) आणि अशा प्रकारे जेव्हा आदामने पाप केले, त्याच्यापासून जन्माला येणारे सर्व मानव त्या पापात सहभागी झाले (इब्री ७:९-१०). अशा प्रकारे परिशुद्ध शास्त्र घोषित करते की सर्वजण पापी आहेत (गलतीकरांस ३:२२, १ योहान १:८). म्हणूनच, पापाचे वेतन असलेली मृत्यू ही शिक्षा आजही प्रत्येकामध्ये अस्तित्वात आहे (रोमकरांस ५:१२). या प्रकारे सर्व मानवजात आणि संपूर्ण सृष्टी नाशवंततेच्या अधीन झाली (रोम. ८:१९-२०).

आपल्या मुलांना या विनाशापासून वाचवण्यासाठी त्यांच्या पापांचे प्रायश्चित्त करणे हि देवाची नीती आहे. परंतु आदामपासून जन्माला आलेल्या देवाच्या सर्व मुलांचे रक्त पापाच्या कारणामुळे दूषित झाले आणि ते नाशवंत आहे. देवाने दिलेला नियम असा आहे की, बळीची वस्तू कोणत्याही दोषाशिवाय असली पाहिजे. पाप आणि नाशवंतपणाच्या अधीन झालेले मानवजातीचे शरीर आणि रक्त त्यांच्या पापांचे प्रायश्चित्त करू शकत नाही (रोमकर ५:१२). म्हणून, आपल्या मुलांवर प्रेमाने भरलेल्या देवाने, देवाच्या मुलांच्या पापांचे प्रायश्चित्त करण्यासाठी आपल्या पुत्राला पाठवण्याचा निर्णय घेतला.

पिता देवाने आपल्या सर्व मुलांचे पाप आपल्या ज्येष्ठ पुत्रावर, येशू ख्रिस्तावर टाकले, ज्याच्यामध्ये कोणतेही पाप नव्हते. आपल्या बांधवांवरील त्याच्या गाढ प्रेमामुळे, येशू ख्रिस्ताने त्या सर्व पापांची शिक्षा स्वतःच्या शरीरावर घेतली आणि प्रायश्चित्ताचे बलिदान म्हणून आनंदाने आपले शरीर आणि रक्त अर्पण केले, आणि त्याने देवाच्या मुलांना त्यांच्या सर्व पापांपासून शुद्ध केले (यशया ५३:४-१२, रोमकर ८:३, १ योहान १:७, मत्तय १:२०-२१). अशा प्रकारे, २००० वर्षांपूर्वी येशू ख्रिस्ताच्या या पृथ्वीवरील पहिल्या आगमनाचा उद्देश देवाच्या सर्व मुलांना पापांच्या क्षमेची ही मुक्ती देणे हा होता.

२००० वर्षांपूर्वी येशू ख्रिस्ताचा या पृथ्वीवर जन्म कसा झाला?

देवाचा पुत्र येशू ख्रिस्ताने देवाबरोबरची समानता ही उपयोगात आणण्यासारखी गोष्ट मानली नाही, तर त्याने स्वतःला रिकामे केले आणि दासाचे रूप धारण करून या पृथ्वीवर मानवी सदृशतेत जन्म घेतला (फिलिप्पैकर २:५-८). देवाचा पुत्र, जो देवाबरोबर वचनाच्या आत्म्याच्या रूपात राहत होता, त्याला २००० वर्षांपूर्वी परिशुद्ध आत्म्याद्वारे या पृथ्वीवर आणले गेले (योहान १:१-५, योहान ६:६३). परिशुद्ध कुमारी मरियेने देवाचा शब्द असलेला हा आत्मा ग्रहण केला आणि तिच्या श्रद्धेमुळे, हा शब्द तिच्या गर्भात देहधारी झाला. याचा अर्थ असा की, देवाच्या मुलांच्या पापांच्या प्रायश्चित्तासाठी आवश्यक असलेले शरीर आणि रक्त परिशुद्ध कुमारी मरीयेच्या गर्भात तिच्या विश्वासाद्वारे तयार झाले (रोम. ३:२१-२६). याच जन्माविषयी देवाचे वचन साक्ष देते की, वचन देहधारी झाले आणि आमच्यामध्ये राहिले (योहान १:१४). सर्व मानव प्राणी रक्तापासून किंवा देहाच्या इच्छेपासून किंवा मनुष्याच्या इच्छेपासून जन्माला येतात. पण बायबल साक्ष देते की काही लोक या प्रकारे नव्हे, तर देवापासून, पूर्ण व्यक्ती म्हणून जन्माला आले होते. यावरून हे स्पष्ट होते की, येशू ख्रिस्त २००० वर्षांपूर्वी देवाकडून अशा प्रकारे जन्म घेऊन या पृथ्वीवर आले (योहान १:१३).   

येशू ख्रिस्त या पृथ्वीवर परत येतील का?

परिशुद्ध बायबलमध्ये लिहिलेल्या देवाच्या वचनावर विश्वास ठेवणाऱ्यांसाठी, येशू ख्रिस्ताचे या पृथ्वीवर देहधारी रूपात दुसरे आगमन ही एक श्रद्धेची शिकवण आहे. अर्थात, येशू ख्रिस्त कसा, कधी आणि कोठे येईल याबद्दल विश्वास ठेवणाऱ्यांमध्ये मतभेद आहेत. येशू ख्रिस्ताने स्पष्टपणे सांगितले होते की, अंतिम काळात तो या पृथ्वीवर पुन्हा येईल आणि जे त्याचे आहेत, त्यांना आपल्यासोबत स्वर्गात घेऊन जाईल (योहान १४:१-३). देव पित्याने या पृथ्वीवर दोन देवदूतांना पाठवले आणि आपल्या पुत्राचे हे वचन निश्चित केले (प्रेषितांची कृत्ये १:११).

 तर येशू ख्रिस्ताने कुठे परत यावे? त्याने या पृथ्वीवरच परत यावे. तो कसा परत येईल? तो देहासह परत येईल (गलतीकरांस ४:४, १ योहान ४:२, लूक १८:८). परंतु येशू ख्रिस्ताचे या पृथ्वीवर दुसरे आगमन आणि त्या वेळी तो जी कार्ये करेल, ती दैवी रहस्ये आहेत, जी केवळ अंतिम काळातच प्रकट होतील. गेल्या शतकात परिशुद्ध कुमारी  मरिया जगभरातील ३०० हून अधिक ठिकाणी प्रत्यक्ष स्वरूपात प्रकट झाली आणि तिने देवाच्या लोकांना देवाचा पुत्र येशू ख्रिस्ताच्या दुसऱ्या आगमनासाठी स्वतःला तयार करण्याची प्रेरणा दिली.

येशू ख्रिस्ताने आपल्या परत येण्यापर्यंत कोणत्या व्यवस्था केल्या होत्या?

येशू ख्रिस्ताने आपल्या पुनरागमनापर्यंत पूर्ण करण्यासाठी आपल्या प्रेषितांना तीन कर्तव्ये दिली. येशू ख्रिस्ताने त्यांना आज्ञा दिली की, त्यांनी जाऊन सर्व लोकांना आपले शिष्य बनवावे आणि त्यांना पिता, पुत्र व परिशुद्ध आत्म्याच्या नावाने बाप्तिस्मा द्यावा. याशिवाय, त्याने प्रेषितांना अशीही आज्ञा दिली की, त्याने त्यांना शिकवलेल्या सर्व गोष्टींचे पालन करायला त्यांनी आपल्या शिष्यांना शिकवावे (मत्तय २८:१८-२०). या प्रकारे त्याचे शिष्य होणारे लोक त्याचे मेंढरे आहेत आणि येशू ख्रिस्ताने शिमोन पेत्राला आपल्या मेंढरांना चारा देण्याचे व त्यांची काळजी घेण्याचे काम सोपवले (योहान २१:१५-१७).

प्रेषितांचे आणि त्यांच्या उत्तराधिकाऱ्यांचे कर्तव्य हे आहे की, येशू ख्रिस्ताचे शिष्य असलेल्या आणि त्याची वाट पाहणाऱ्या कळपाला तयार करणे आणि येशू ख्रिस्त पुन्हा आल्यावर त्यांना त्याच्यासमोर सादर करणे. शिवाय, सैतानासोबत एक अंतिम लढाई होणार आहे आणि या मेंढपाळांनी येशू ख्रिस्ताच्या मेंढरांचे रक्षण केले पाहिजे, जेणेकरून सैतान त्यांच्या कळपात प्रवेश करून त्यांना इजा पोहोचवू नये (यहेज्केल १३:५). जो मेंढपाळांचा प्रमुख (आणि मेंढरांचा मालकही) आहे, तो येशू ख्रिस्त परत येईपर्यंत त्यांनी हे कर्तव्य पार पाडले पाहिजे (१ पेत्र ५:१-४).

येशू ख्रिस्ताने अशी आज्ञा का दिली? देवाची इच्छा ही आहे की, देवाचे लोक प्रेषित आणि संदेष्ट्यांच्या पायावर देवाचे घर - म्हणजेच मंडळी - म्हणून बांधले जावेत. देवाचा पुत्र, इम्मानुएल, हा देवाच्या या मंदिराचा कोनशिला आहे (इफिसकरांस २:२०-२२). केवळ अंतिम काळातच देव इम्मानुएलला (येशू ख्रिस्ताला, जो या जगात पुन्हा येणार आहे) आपल्या चर्चचा कोनशिला म्हणून स्थापित करेल. देवाने हजारो वर्षांपूर्वी संदेष्टा यशया आणि दाविद यांच्याद्वारे केलेली ही भविष्यवाणी प्रेषित पेत्राद्वारेही पुन्हा सांगितली गेली आहे (यशया २८:१६, स्तोत्र ११८:२२-२३, १ पेत्र २:४-८).

देवाने येशू ख्रिस्तावर सोपवलेली तारणाची योजना तेव्हाच पूर्णत्वास येते, जेव्हा तो हा कळप – म्हणजेच मंडळी – आपल्या मुलांना भेटायला येणाऱ्या देव पित्यासमोर सादर करतो. होय, देव पिता आपल्या मुलांना भेटायला येत आहे! परंतु, सादर केले जाण्यापूर्वी, या कळपाला परिशुद्ध, निर्दोष आणि निष्कलंक बनले पाहिजे आणि अविनाशी व अमर केले गेले पाहिजे (कलस्सै. १:२२, फिलिप्पै. ३:२०-२१). देवाचे वचन साक्ष देते की येशू ख्रिस्त सर्व राज्य, अधिकार आणि सामर्थ्य नष्ट करील आणि मग हा कळप देवाला सादर करील. तेव्हा शेवट येईल (१ करिंथकर १५:२४).

येशू ख्रिस्ताचे गौरवशाली प्रकटीकरण

पाहा, येशू ख्रिस्त आता या पृथ्वीवर पुन्हा देहधारण करून आले आहेत! आज त्यांना इम्मानुएल या नावाने ओळखले जाते, जे देवाच्या पुत्राचे एकमेव नाव आहे, जे देवाने २७०० वर्षांहून अधिक वर्षांपूर्वी संदेष्टा यशयाला प्रकट केले होते. येशू ख्रिस्ताचे दुसरे आगमन आणि त्याचे गौरवशाली प्रकटीकरण ही एकच घटना नसून, त्या दोन वेगवेगळ्या घटना आहेत. जरी या दोन्ही घटना अंतिम काळात घडत असल्या तरी, या दोन घटनांमध्ये काही कालावधीचे अंतर आहे. येशू ख्रिस्ताचे दुसरे आगमन म्हणजे अंतिम काळात स्वर्गातून या पृथ्वीवर मानवी देहात त्याचे येणे. परंतु इम्मानुएलचे गौरवशाली प्रकटीकरण म्हणजे या पृथ्वीवर काही काळ वास्तव्य केल्यानंतर, देवाच्या पुत्राचे सर्व वैभवासह प्रकट होणे.

आपण आता देवाचा पुत्र, इम्मानुएल याचे दुसरे आगमन आणि गौरवशाली प्रकटीकरणाच्या मधल्या काळात जगत आहोत.

येशू ख्रिस्त प्रत्येकाला त्याच्या कर्मानुसार प्रतिफळ देण्यासाठी वैभवात प्रकट होईल (प्रकटीकरण २२:१२-१३, मत्तय १६:२७). त्याने वचन दिले आहे की, जे त्याला आपला तारणारा, प्रभू आणि राजा म्हणून स्वीकारतात, त्याच्या नावावर विश्वास ठेवतात आणि त्याची वाट पाहतात, त्यांना तो सार्वकालिक जीवन देईल (इब्री ९:२८, फिलिप्पैकर ३:२०-२१, योहान १:१२, योहान ३:१६). बायबल आपल्याला शिकवते की आपण आतुरता, प्रेम, संयम, परिशुद्धता, प्रार्थना आणि समचित्तता बाळगून, तसेच हृदयात कोणत्याही मूर्ती न ठेवता, त्याची वाट पाहिली पाहिजे.

तथापि, इम्मानुएल पापी लोकांना शिक्षा देण्यासाठीही येत आहे (यशया १३:९). पण अनेक लोक असा विचार करतात: ‘येशू ख्रिस्ताने आधी स्वतःला प्रकट करावे आणि मग आपण काय करू शकतो याचा विचार करू.’ परंतु बायबल साक्ष देते की, जेव्हा इम्मानुएल स्वतःला नीतिमान न्यायाधीश म्हणून प्रकट करेल, तेव्हा लोकांना पश्चात्ताप करून आपल्या चुका सुधारण्याची संधी मिळणार नाही (प्रकटीकरण ९:२०-२१). दुसरीकडे, जेव्हा पृथ्वीवरील रहिवासी मनुष्याच्या पुत्राला सामर्थ्याने व मोठ्या वैभवाने ढगांवर येताना पाहतील, तेव्हा जगावर येणाऱ्या संकटाच्या भीतीमुळे व चिंतेमुळे ते मूर्च्छित पडतील आणि शोक करतील (लूक २१:२५-२६, मत्तय २४:३०). म्हणून येशू ख्रिस्ताने आपल्या लोकांना उपदेश केला की, युगाच्या शेवटी पृथ्वीवर येणाऱ्या सर्व शिक्षांपासून वाचण्यासाठी आणि सार्वकालिक न्यायाधीश, इम्मानुएल यांच्यासमोर हजर होण्यास योग्य ठरण्यासाठी, त्यांनी नेहमी प्रार्थना व तयारीमध्ये राहून सतर्क राहावे (लूक २१:३४-३६).

पश्चात्ताप करून देव पित्याकडे परत फिरण्याची आणि देवाच्या पुत्रासमोर उपस्थित राहण्यासाठी स्वतःला तयार करण्याची हीच वेळ आहे.

येशू ख्रिस्त जे तारण देणार आहे, त्याची परिपूर्णता!

देवाने मानवाला स्वतःसारखेच अमर, अविनाशी, तेजस्वी, सामर्थ्यवान आणि चिरतरुण असे निर्माण केले (उत्पत्ति १:२६-२७, बेन सिरा १७:३-४, ज्ञानग्रंथ २:२३-२४). परंतु पाप केल्यामुळे ते मृत्यू आणि नाशाचे गुलाम बनले. आजही मानवजात रोग, वृद्धावस्था आणि मृत्यूच्या अधीन आहे. सर्व मानवांमध्ये आणि संपूर्ण सृष्टीमध्ये नाश अस्तित्वात आहे. जेव्हा पापांमुळे आलेली गुलामगिरी नष्ट होते आणि एदेन बागेत त्यांनी गमावलेल्या सर्व गोष्टी त्यांना परत मिळतात, तेव्हाच त्यांना मुक्ती मिळते. शरीराची ही मुक्ती म्हणजे देवाने वचन दिलेले सार्वकालिक जीवन किंवा खरे तारण होय. हाच देवाच्या मुलांचा दत्तकविधी आहे, ज्याची देवाचे लोक आंतरिक कळवळ्याने वाट पाहत आहेत (रोमकर ८:१८-२४).

परिशुद्ध बायबलमध्ये वचन दिलेला तारणाचा परिपूर्ण अनुभव म्हणजे, मृत्यू पश्चात शरीर मातीत मिसळते आणि आत्मा शरीरातून मुक्त होतो, अशी तथाकथित अवस्था नव्हे. एक संपूर्ण मानवी व्यक्ती शरीर, मन आणि आत्मा यांनी बनलेली असते. त्यामुळे तारणाची परिपूर्णता म्हणजे मानवी व्यक्तीच्या या तिन्ही पैलूंची मुक्ती होय. येशू ख्रिस्त मृतांच्या शारीरिक पुनरुत्थानाद्वारे आणि जिवितांच्या रूपांतराद्वारे देवाच्या मुलांना तारणाची ही परिपूर्णता देईल. (रोम. ८:१८-२४, फिलिप्पै. ३:२०-२१).

देवाचे वचन शिकवते की येशू ख्रिस्त हाच एकमेव तारणारा आहे जो हे तारण देतो. जेव्हा येशू ख्रिस्त २००० वर्षांपूर्वी या पृथ्वीवर आले, तेव्हा त्यांनी तारणाची ही परिपूर्णता दिली नाही. आपल्या पहिल्या आगमनात, तो देवाच्या मुलांच्या पापांचे प्रायश्चित्त करण्यासाठी आणि अशा प्रकारे त्यांना देवाशी समेट घडवून आणण्यासाठी वधस्तंभावर आपला जीव अर्पण करण्यास आला. याचा अर्थ असा की, येशू ख्रिस्ताने गेल्या २००० वर्षांपासून त्याच्यावर विश्वास ठेवणाऱ्यांना केवळ पापांच्या क्षमेचे तारण (तारणाचे पहिले फळ) दिले आहे.           

देवाचा पुत्र जेव्हा या पृथ्वीवर पुन्हा देह धारण करून येईल, तेव्हाच तो तारणाची परिपूर्णता प्रदान करेल. बायबल साक्ष देते की हे तारण केवळ अंतिम काळातच प्रकट केले जाईल (१ पेत्र १:५). बायबलमध्ये असे लिहिले आहे की, या तारणाद्वारे देवाचा पुत्र येशू ख्रिस्त मृत्यूचा कायमचा नाश करेल आणि देवाची मुले याच पृथ्वीवर अमर व अविनाशी होतील (१ करिंथकर १५:४८-५५).

जसे आपण मातीच्या मानवाचे स्वरूप धारण केले आहे, तसेच आपण स्वर्गीय मानवाचेही स्वरूप धारण करू. बंधूंनो आणि भगिनींनो, मी हेच म्हणत आहे की, रक्तमांस देवाच्या राज्याचे वतन मिळवू शकत नाही, आणि नाशवंत अविनाशी वस्तूचा वारसा मिळवू शकत नाही. ऐका, मी तुम्हाला एक रहस्य सांगतो! आपण सर्व मरणार नाही, पण शेवटच्या कर्ण्याच्या वेळी, एका क्षणात, डोळ्याच्या पापणी लवण्याच्या आत, आपण सर्व बदलून जाऊ. कारण कर्णा वाजेल, आणि मेलेले अविनाशी अवस्थेत उठवले जातील, आणि आपण बदलून जाऊ. कारण या नाशवंत देहाने अविनाशित्व धारण केले पाहिजे, आणि या मर्त्य देहाने अमरत्व धारण केले पाहिजे. जेव्हा हा नाशवंत देह अविनाशित्व धारण करेल, आणि हा मर्त्य देह अमरत्व धारण करेल, तेव्हा लिहिलेले वचन पूर्ण होईल: "मृत्यूचा विजयात ग्रास झाला आहे." "हे मृत्यू, तुझा विजय कोठे आहे? हे मृत्यू, तुझा काटा कोठे आहे?" (१ करिंथकर १५:४९-५५) 

देवाचा पुत्र इम्मानुएल आता हे तारण देण्यासाठी पुन्हा आला आहे!

सृष्टीच्या निर्मितीच्या वेळी देवाने मातीपासून मानवाला आकार दिला (उत्पत्ति २:७). जेव्हा दिव्य जीवन मातीत संचारले, तेव्हा तिचे रूपांतर सजीव मांस आणि रक्तात झाले. पापामुळे जेव्हा मनुष्याने हे जीवन गमावले, तेव्हा त्याचे शरीर पुन्हा माती बनले (उत्पत्ति ३:१९).

पण जेव्हा दैवी जीवन पुन्हा देहात संचारले जाईल, तेव्हा शरीर शाश्वत जीवनाने भरले जाईल. मग मातीचे बनलेले शरीर अविनाशी देहात रूपांतरित होईल. देवाचा पुत्र, इम्मानुएल, आता हे शाश्वत जीवन घेऊन आला आहे (१ योहान ५:१०-१२, फिलिप्पैकर ३:२०-२१).